Ποιός δεν… είμαι !

Δεν είμαι… μυστακοφόρος, ούτε ποιητής μουσάτος

κι αν φοράω ματογυάλια, τα απέκτησα εσχάτως…

Δεν έχω μαλλιά θαμνώδη, ούτε είμαι… φαλακρός,

όμως πέρασα τα …ήντα, αλλά φαίνομαι μικρός !

***

Δεν καπνίζω, δεν φουμάρω, λέω όχι στο ποτό,

το οινόπνευμ’ αποφεύγω, μα το πνεύμα το ζητώ,

χάνομαι μέσ’ στις εμπνεύσεις, μα δεν είμαι… πνευματώδης,

έχω όνομα αρχαίο, μα δεν λέγομαι… Ηρώδης !

***

Ασχολούμαι με την τέχνη, μα δεν είμαι λογοτέχνης,

περιπλέκομαι στις ρίμες και στα άδυτα της τέχνης,

ταλανίζομαι στη γνώση, μα δεν είμαι… γνωστικός,

κι όσα πιάτα κι αν μου βάλουν, παραμένω… νηστικός !

***

Προσπαθώ να δώσω φίλοι, με τους στίχους ομορφιά

και συχνά-πυκνά… καρφώνω, με τις λέξεις σαν καρφιά,

χρωματίζω άμα… λάχει, μα δεν είμαι πογιατζής,

κίτρινα και μαύρα μόνον, γιατί είμαι… Αεκτζής !

***

Δεν είμαι λοιπόν… τυχαίος, μήπως είμαι σαν κι εσένα,

που ραγίζεις όταν βλέπεις δυό ματάκια δακρυσμένα,

πού ‘χει το μολύβι όπλο, κρεμμασμένο εις τον ώμο

κι όταν βλέπει Τουρκαλάδες, τους φωνάζει… ‘’πάρτε δρόμο‘’ !

Ο Παγκυπριώτατος

Ηρόδοτος Χρυσάνθου
Ηρόδοτος ΧρυσάνθουΟ Παγκυπριώτατος

Γεννήθηκε στη Λεμεσό και είναι απόφοιτος του Πρακτικού Τμήματος του Λανιτείου Γυμνασίου. Υπηρέτησε στην Εθνική Φρουρά ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός στα βαρέα όπλα Πεζικού και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο Αθηνών. Ως Διπλωματούχος Μηχανικός εργάστηκε στη Λιβύη, στην Ελλάδα και στην Πολωνία, πάντοτε με τον ίδιο Όμιλο Εταιρειών της Τεχνικής Κατασκευαστικής Εταιρείας Ιωάννου & Παρασκευαίδης. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στην Κύπρο ως Ανώτερος Μηχανικός της Κοινοπραξίας Εταιρειών για την κατασκευή της Μαρίνας Λεμεσού και πολύ πρόσφατα ως Διευθυντής κατασκευής του Έργου City of Dreams Mediterranean στο Ζακάκι Λεμεσού, έργο το οποίο ευελπιστεί πως, θα είναι και ο τελικός σταθμός στην καριέρα του!

Γράφει ποιήματα! Ο ενθουσιασμός του από την παιδική του ηλικία για την ομοιοκατάληκτη κυρίως ποίηση, τον ώθησε σ’ αυτό το χόμπι, να συνθέτει δηλαδή στίχους αυστηρά ομοιοκατάληκτους, με αποτέλεσμα να έχουν μέχρι σήμερα εκδοθεί εφτά δικές του ποιητικές συλλογές, το περιεχόμενο των οποίων είναι ως επί το πλείστον σατιρικό, χωρίς να αποκλείονται και ποιήματα με εντελώς διαφορετικό ύφος. Τα ποιήματά του κάνουν τον γύρο του κόσμου, αφού είναι άγνωστος ο αριθμός των ιστοσελίδων, περιοδικών και εφημερίδων που τα προωθούν και τα προβάλλουν!

Ως Λεμεσιανός χαρακτηρίζεται από μια μόνιμη αισιοδοξία και χιούμορ, με τα στοιχεία αυτά να έχουν διεισδύσει κυριαρχικά στα ποιήματά του. Ίσως γι’ αυτό, στο δικό του “καλωσόρισμα” μας προτρέπει να αντιμετωπίζουμε τις αναποδιές της ζωής με ένα χαμόγελο!

Το πρώτο του ποίημα γράφτηκε σε ηλικία εφτά χρονών και το θυμάται ακόμα, παρόλο που δεν είναι σίγουρος για τον λόγο που γράφτηκε.

Όλα του τα ποιήματα μπορεί και να ξεπερνούν κατά πολύ τις δύο χιλιάδες, όμως  δεν σώζονται παρά μόνον τα μισά περίπου, αφού τα πρώτα του διασκορπίστηκαν στο πέρασμα των χρόνων και χάθηκαν.

Παράπονο του είναι που πολλοί τον γνωρίζουν σαν… ποιητή και όχι σαν Μηχανικό, μολονότι έχει εργαστεί σε τεράστια, δύσκολα και πολύπλοκα Έργα!

Καμιά ποιητική του συλλογή δεν έχει εμπορικό σκοπό. Έσοδα ή οφέλη των εκδοτικών του προσπαθειών αποδόθηκαν σε Φιλανθρωπικά Ιδρύματα για συνανθρώπους μας που χρειάζονται βοήθεια, κυρίως παιδιών και ατόμων με ειδικές ανάγκες και ικανότητες.

*** *** ***

Αγαπημένοι φίλοι,

το καινούργιο μου αυτό εγχείρημα, δηλαδή η δική μου ιστοσελίδα, είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας απεγκλωβισμού μου από άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης που έχουν σκοπούς διαφορετικούς από τον μοναδικό σκοπό των ποιημάτων μου, το γέλιο ή το χαμόγελο έστω, στους πολύ δύσκολους καιρούς που όλοι μας περνούμε.

Θέλω «Με το μολύβι μουτο μοναδικό μου όπλο – να “κτυπώ” όλους όσους δεν μου αρέσουν, δεξιούς και αριστερούς, μαύρους και άσπρους, πράσινους, κόκκινους, κίτρινους και μπλε, κοντούς και ψηλούς, άνδρες και γυναίκες, χοντρούς και λιγνούς, φαλακρούς και μαλλιάδες, με γραβάτα και με χωρίς αυτήν, έξυπνους και βλάκες, τους άσχετους και τους ξερόλες κλπ., κλπ., κλπ., μήπως και στο τέλος της ημέρας, αφού όλοι μαζί μέσα από τους στίχους και τις στροφές των ποιημάτων μου, «Πάμε μια βόλτα…» στις γειτονιές του κόσμου μας, συναντήσουμε τις «…φιγούρες!!» που κάνουν την ζωή μας διασκεδαστική ή προβληματική, έρθει  σε ένα φτωχικό καφενείο έτοιμος με το καϊμάκι του, αχνιστός στον δίσκο Ελληνικότατος «Ο μέτριος καφές μου…!», που είναι χωρίς αμφιβολία «…ο καλύτερος!!» στον κόσμο και  μιλήσουμε για τα απλά και τα αυτονόητα που πρέπει να γίνονται και δεν γίνονται, φωνάξουμε αγανακτισμένοι στους γύρω μας «Οργανωθείτε ρέεε…!», γιατί πιστεύω πως μαζί με κάποια άλλα που είναι γραφτό πως θα γίνουν και που θα συμβούν σύντομα…, «Πάλι δικά μας θα ‘ναι!» αυτά που μας πήραν και μας έκλεψαν από δική μας ανοργανωσιά και βλακεία.

Λοιπόν…, www.pancypriotatos.com