Εμπρός ρε μάγκα καφετζή, σκέψου λοιπόν και πες μου

γιατί δεν με εμπνέει πια ο μέτριος καφές μου,

αυτόν που μου ετοίμαζες με τέχνη και μεράκι

κι είχε… εφτά χιλιοστά επάνω καϊμάκι;

🛡️🛡️🛡️

Μήπως σε εγκατέλειψαν οι ικανότητές σου

και δεν θα ψήσεις πια καφέ της προκοπής ποτέ σου;

Αν η… ξερή σου έπαψε πλέον να κατεβάζει

την έμπνευση που ήξερα, καφέ ποιος θα μου βράζει;

🛡️🛡️🛡️

Πίνω και φτύνω τον καφέ που φτιάχνεις τελευταίως,

άοσμο, άχρουν κι άγευστο και στιχουργώ ματαίως,

δίχως εμπνεύσεις έξυπνες και κανονιές μεγάλες,

χωρίς ν’ αχνίζει ο καφές, χωρίς να ‘χει φουσκάλες!

🛡️🛡️🛡️

Μήπως νοθεύουν τον καφέ οι φίρμες, εις τ’ αλήθεια

και βάζουν στο χαρμάνι του φασόλια και ρεβίθια,

γι’ αυτό κοιτάζω με θυμό τις άνοστες στροφές μου

και βρίσκω πως ευθύνεται ο… μέτριος καφές μου!

🛡️🛡️🛡️

Ρε μάγκα σε παρακαλώ, μάστορα καφετζή,

να ψήνεις πιο προσεκτικά σ’ εμέ τον Αεκτζή

αυτόν τον μέτριο καφέ, να γίνομαι φουρνέλο,

να κατεβάζει η κούτρα μου σοφίες όσες θέλω!

🛡️🛡️🛡️

Επάνω στο γραφείο μου, σαν παίρνουν οι στροφές μου

ν’ αχνίζει ο Ελληνικός, ο μέτριος καφές μου,

να στιχουργώ συνέχεια, τους σκοτεινούς να φέξω,

τους… ειδικούς να λοιδορώ, να τους κλειδώνω έξω!

🛡️🛡️🛡️

Στους βάζελους να μειδιώ, σαν τον καφέ μου πίνω,

στους γαύρους να… κορδώνομαι, το μάτι να τους κλείνω…,

τους γαλανούς, τους κίτρινους, τους άσπρους και τους μαύρους,

τους σχετικούς, τους άσχετους, τους λύκους και τους ταύρους…,

🛡️🛡️🛡️

Όλους τους χαμαιλέοντες, μ’ ένα καφέ τους βρίζω,

και τους εκθέτω με καφέ, τους αποχρωματίζω…,

μ’ ένα καφέ τους άρπαγες με την μεγάλη φέσα,

τον λάκκο τους που έσκαψα, τους ρίχνω όλους μέσα!

🛡️🛡️🛡️

Με ένα… μέτριο καφέ, μα δίχως να φουμάρω,

η πένα μου να με τσιγκλά την Πόλη μας να πάρω,

ν’ αφήνεται η σκέψη μου ελεύθερη κι ωραία,

να προσκυνώ εις την Μονή του Αποστόλου Ανδρέα!

🛡️🛡️🛡️

Μ’ ένα καφέ Ελληνικό, να γράφω με σαφήνεια,

για να πετά το πνεύμα μου επάνω στην Κερύνεια,

μ’ ένα καφέ να ορθώνομαι και να ανοίγω… πυρ,

μ’ ένα καφέ στα Μεχμετζίκ να λέω… αϊ σιχτίρ!

Ο Παγκυπριώτατος