
Εάν στα τόσα σοβαρά θέλουμε και αστεία
ας βγάλουμε τις μάσκες μας, ν’ αρχίσουμε νηστεία
μ’ αν κρέμονται τα θέματα σε μια λεπτή… κλωστή,
τ’ αφήνουμε να κρέμονται, είναι Σαρακοστή!
🪁🪁🪁
Μέρα μεγάλη έρχεται, η Καθαρή Δευτέρα
κι όλοι μας θα ευχόμαστε να έχουμε αέρα
μήπως και διώξει την πυκνή την σκόνη απ’ το φως μας,
διότι τον χρειάζεται και ο χαρταετός μας!
🪁🪁🪁
Αρχίζουμε την αυστηρή, φίλοι αγαπητοί μου,
νηστεία της Σαρακοστής και χάριν του εθίμου
θα φάμε την λαγάνα μας, ελιές και ταραμάδες,
ξιδάτα, ζαρζαβατικά και προπαντός χαλβάδες!
🪁🪁🪁
Που τους θαυμάζω και τιμώ κύριοι και κυρίες
και τους πωλούν στην αγορά, μεγάλες εταιρείες,
συσκευασμένους άρτια, στιλάτους δίχως άλλον,
χαλβάδες Μακεδονικούς, χαλβάδες των Φαρσάλων!
🪁🪁🪁
Τους βρίσκεις σε διάφορες παραλλαγές και γεύσεις,
αγαπημένους και χωρίς δίαιτες και δεσμεύσεις,
με άφθονους ξηρούς καρπούς, κακάο και κανέλα,
σε προσκαλούν προκλητικά και σου… φωνάζουν «έλα»!
🪁🪁🪁
Χαλβάδες με αρώματα, αγνούς, σιμιγδαλένιους,
καραμελοδιάφανους, γλυκούς και σιταρένιους,
χαλβάδες με γαρύφαλλο, με νισεστέ και λάδι,
για τον καφέ χαράματα, για… όνειρα το βράδυ!
🪁🪁🪁
Δεν βρήκα ύμνους δυστυχώς και στίχους για χαλβάδες,
ούτε στην Κύπρο τσιαττιστά, στην Κρήτη μαντινάδες,
κανένας δεν τραγούδησε για τον χαλβά εν τέλει…,
φαίνεται πως δεν έφαγαν ποτέ χαλβά με μέλι!
🪁🪁🪁
Μα κι η σοφή μου η… στετέ π’ ανησυχεί εν γένει
για κάθε τι παράξενο που βλέπει να συμβαίνει,
κυρίως σ’ ότι αφορά κοινωνικές ομάδες
«γιε μου, υπάρχουν και πολλοί με δυο πόδια… χαλβάδες»!
Ο Παγκυπριώτατος
Ερμηνεία: Η στετέ = η γιαγιά
τσιαττιστά / μαντινάδες = αυτοσχέδια ποιητικά δημιουργήματα στιγμιαίας έμπνευσης της Κύπρου / Κρήτης
Aristos Cacoutas – Σχόλιο στο Facebook
18 Φεβρουαρίου 2026
*******************
Πάντως είναι άξιον απορίας γιατί να χαρακτηρίζεται κάποιος περιορισμένης αντίληψης σαν… χαλβάς! Αν είναι επειδή ο χαλβάς θεωρείται άγευστος εγώ θα διαφωνήσω!
Απάντηση Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Aristos Cacoutas
*************
Άριστε, υπάρχουν κι άλλοι χαρακτηρισμοί που συνοδεύουν ανεξήγητα κάποια άτομα. Δεν είναι λίγες οι φορές που ακούσαμε να αποκαλούν κάποιον “κκιοφτέ” ή “κεφτέ”, εκτός από τον “χαλβά”. Αμφότερες οι περιπτώσεις με βρίσκουν κι εμένα αντίθετο! Και ο “κκιοφτές” αλλά και ο “χαλβάς” είναι γαστρονομικά πολύ δημοφιλή και είναι απορίας άξιον πώς αποδίδονται οι χαρακτηρισμοί σε μερικούς (ή και μερικές…)! Έχω ακούσει κι άλλους χαρακτηρισμούς π.χ. λαπάς, μπάμιας, όμως πιστεύω ότι οι δύο τελευταίοι μπορούν να εξηγηθούν προκειμένου να αποδοθούν ως χαρακτηρισμοί σε άτομα που τους αρέσουν τα πιλάφια και οι μπάμιες!😀
Maria Emmanouil Psaromiligos – Σχόλιο στο Ηλεκτρονικό Ταχυδρομείο
21 Φεβρουαρίου 2026
*******************
Καλημέρα κ. Ηρόδοτε!
Ευχαριστούμε που τα γράφετε τόσο όμορφα!! Πιστεύω να τα καταλαβαίνουν όλοι…! Και του Χρόνου!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο της Maria Emmanouil Psaromiligos
**********
Καλημέρα κα Μαρία!
Εάν είναι… χαλβάδες, σίγουρα δεν θα τα καταλαβαίνουν όλοι αυτά που γράφω! Μου αρκεί όμως που τα καταλαβαίνουν οι καλοί μου φίλοι!
Ευτυχώς που υπάρχουν και οι γιαγιάδες και θυμίζουν τους δίποδες χαλβάδες. Αυτοί δεν τρώγονται ούτε στη νηστεία!
Νίκο χαίρε! Χαλβάς, κεφτές, μπάμιας και κουραμπιές!
Αυτά είναι κατά την άποψη μου τα επίθετα που χαρακτηρίζουν διαχρονικά τα άτομα που στο σχολείο τραβούσαν τα βάσανα του Ιησού Χριστού για πολλούς ευνόητους λόγους. Τα αυτιά τους ήταν πάντοτε κόκκινα από το τράβηγμα από τους δασκάλους τους. Συνήθως αυτά τα άτομα ανεξήγητα καταφέρνουν να μας κυβερνούν, αποκτούν λεφτά και περιουσία και ως γλοιώδεις τύποι αναρριχώνται στα υψηλά κλιμάκια της κοινωνίας! Η… “γιαγιά” μου αυτό το ήξερε καλά και προσπαθούσε αφ’ενός να τρώω χαλβά αλλά αφ’ετέρου να μην τους μοιάσω!
Καλή σαρακοστή να έχουμε. Αναπολώ τα εύστοχα σχόλια του αείμνηστου Αντρέα Πετρόπουλου. Να’ναι καλά εκεί που είναι.
Γιώργο, μας προσγείωσες απότομα! Μας λείπει καθημερινά ο Αντρέας. Αιωνία του η μνήμη 😥
Καλησπέρα. Ήμουν σίγουρος ότι θα έγραφες κάτι για την σαρακοστή. Πολύ καλό. Όσο για “όλους” τους χαλβάδες εγώ προτιμώ τους σιμιγδαλενιους. Υ.Γ. Μου άρεσε η συνεντευξη
Η Σαρακοστή Θανάση, προσφέρεται για πολλές εμπνεύσεις! Ουσιαστικά και παραβολικά. Είναι μεγάλο το θέμα! Προς το παρόν ας αρκεστούμε στο… “λείπει ο Μάρτης απ’την Σαρακοστή;”
Χαίρε Θανάση!
Φαντάζομαι πως θα σου αρέσουν οι σιμιγδαλένιοι χαλβάδες όταν τρώγονται! Διότι υπάρχουν και κυκλοφορούν ανάμεσα μας πολλοί χαλβάδες που ενώ φαίνονται ωραίοι σαν σιμιγδαλένιοι που δεν τρώγονται με τίποτε. Ακόμα και στις περιόδους νηστειών!