Εάν στα τόσα σοβαρά θέλουμε και αστεία

ας βγάλουμε τις μάσκες μας, ν’ αρχίσουμε νηστεία

μ’ αν κρέμονται τα θέματα σε μια λεπτή… κλωστή,

τ’ αφήνουμε να κρέμονται, είναι Σαρακοστή!

****

Μέρα μεγάλη έρχεται, η Καθαρή Δευτέρα

κι όλοι μας θα ευχόμαστε να έχουμε αέρα

μήπως και διώξει την πυκνή την σκόνη απ’ το φως μας,

διότι τον χρειάζεται και ο χαρταετός μας!

****

Αρχίζουμε την αυστηρή, φίλοι αγαπητοί μου,

νηστεία της Σαρακοστής και χάριν του εθίμου

θα φάμε την λαγάνα μας, ελιές και ταραμάδες,

ξιδάτα, ζαρζαβατικά και προπαντός χαλβάδες!

****

Που τους θαυμάζω και τιμώ κύριοι και κυρίες

και τους πωλούν στην αγορά, μεγάλες εταιρείες,

συσκευασμένους άρτια, στιλάτους δίχως άλλον,

χαλβάδες Μακεδονικούς, χαλβάδες των Φαρσάλων!

****

Τους βρίσκεις σε διάφορες παραλλαγές και γεύσεις,

 αγαπημένους και χωρίς δίαιτες και δεσμεύσεις,

με άφθονους ξηρούς καρπούς, κακάο και κανέλα,

σε προσκαλούν προκλητικά και σου… φωνάζουν «έλα»!

****

Χαλβάδες με αρώματα, αγνούς, σιμιγδαλένιους,

καραμελοδιάφανους, γλυκούς και σιταρένιους,

χαλβάδες με γαρύφαλλο, με νισεστέ και λάδι,

για τον καφέ χαράματα, για… όνειρα το βράδυ!

****

Δεν βρήκα ύμνους δυστυχώς και στίχους για χαλβάδες,

ούτε στην Κύπρο τσιαττιστά, στην Κρήτη μαντινάδες,

κανένας δεν τραγούδησε για τον χαλβά εν τέλει…,

φαίνεται πως δεν έφαγαν ποτέ χαλβά με μέλι!

****

Μα κι η σοφή μου η… στετέ π’ ανησυχεί εν γένει

για κάθε τι παράξενο που βλέπει να συμβαίνει,

μου τόνισε σαν έφτιαχνε στο σπίτι λουκουμάδες,

«γιε μου, υπάρχουν και πολλοί με δυο πόδια… χαλβάδες»!

Ο Παγκυπριώτατος

Ερμηνεία: Η στετέ = η γιαγιά

τσιαττιστά / μαντινάδες = αυτοσχέδια ποιητικά δημιουργήματα στιγμιαίας έμπνευσης της Κύπρου / Κρήτης