
Έγραφες στίχους και στροφές γι’ αγάπες και λουλούδια
και πίστευες σε έρωτες άδολους και αγνούς,
έγιναν οι αράδες σου εξαίσια τραγούδια
που δεν μπορούσε ο κοινός, να καταλάβει νους!
*** *** ***
Γλεντούσες με τα έργα σου και με αυτά μεθούσες
γιατί με τους φιλόσοφους είχες σκοπούς κοινούς,
τους στίχους σου καμάρωνες κι όταν μεσουρανούσες
μιλούσες στον Αυγερινό ψηλά στους ουρανούς!
*** *** ***
Στ’ αλήθεια τι σου άρεσε, τι ήθελες τη δόξα
σε ένα κόσμο ψεύτικο, με δόλο τεχνητό,
που το ταλέντο οι πολλοί το ονομάζουν λόξα
γιατί δεν είναι το απλό και κατανοητό…!
*** *** ***
Τώρα που βράδιασε θωρώ ψηλά την Αφροδίτη,
χάθηκε με την λόξα μου και ο Αυγερινός,
αλλιώτικη έβαλε στολή, αυτή τ’ Αποσπερίτη
και μ’ έκανε να φαίνομαι τόσο προσωρινός!
Ο Παγκυπριώτατος
Κώστας Σολομώντος – Σχόλιο στο Facebook
07 Σεπτεμβρίου 2026
*** *** *** ***
Ωραίο το ποίημα σου Ηρόδοτε και πολύ…επιμορφωτικό, τουλάχιστον αστρολογικά. Για να είμαι και ειλικρινής, επειδή από αστρολογία είμαι λίγο (;)… σκράπας, τώρα έμαθα ότι η Αφροδίτη, ο Αποσπερίτης και ο Αυγερινός είναι το ίδιο!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Κώστα Σολομώντος
*** *** *** ***
Γηράσκω αεί διδασκόμενος, Κωστάκη!
Το βρήκα εξαιρετικό, ταυτόχρονα και πολύ κουλτουριάρικο! Έτοιμο για σινεφίλ! Διάλεξε σκηνοθέτη να του ζητήσουμε να το κάνει ποιητικό δράμα. Και φυσικά λοξό σκηνοθέτη! Πάντα τέτοια (Μου φαίνεται πάντως ότι όταν η ΑΕΚ παίζει καλά, διευκολύνει την έμπνευση!)
Νίκο σε χαιρετώ!
Είμαι αναγκασμένος να παραδεχθώ ότι, όταν η Άεκ πάει καλά, τότε πάει και ο Παγκυπριώτατος καλά! Θυμήθηκα εδώ, πως σε κάποια συζήτηση με τον αείμνηστο Μίμη Παπαϊωάννου στο σπίτι μας στην Λεμεσό μου είπε: Για να είσαι καλός τραγουδιστής, ποδοσφαιριστής, ζωγράφος, μανάβης ή οτιδήποτε άλλο, πρέπει να έχεις υποφέρει στην ζωή σου. Γιατί τα βάσανα στη ζωή κάνουν τον άνθρωπο να βγάζει πάθος και αγάπη γι’ αυτό που κάνει! Νομίζω πως είχε δίκιο.
Μήπως και ο Παγκυπριώτατος πάει καλά γιατί υπέφερε πολύ με όλα αυτά που τράβηξε ή Άεκ;;;
Σημείωση: Πιο παλιά με ρωτούσες γιατί σταμάτησα(;) να τα βάζω εναντίον των Μουσταφάδων της Άγκυρας. Μάλλον κάνω ένα διάλειμμα. Η αντεπίθεση θα ξαναρχίσει σύντομα. Είπα να πάρω μερικές ανάσες…! Εξ άλλου περιμένει την αντεπίθεση και ο… φανταστικός μου ο “κουμπάρος ο Κλεόπας” στην Πάφο.🥸🥸🥸
ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΔΗΣ – Σχόλιο στο Viber
05 Σεπτεμβρίου 2026
*** *** *** ***
Φίλε, τι κι αν η ζωή μας είναι ένα ατέλειωτο σούρουπο, ας κρατήσουμε μέσα μας τον Αποσπερίτη – εκείνο το μικρό φως που αρνείται να σβήσει!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Χριστόδουλου Χριστοδουλίδη
*** *** *** ***
Ευτυχώς Χριστόδουλε, που αυτό το μικρό φως στον Ουρανό δεν σβήνει! Αλλάζει μόνον το όνομα του. Η Αφροδίτη όλο μαγεία και ομορφιά ντυμένη την νύχτα μόλις φύγει ο Ήλιος με το φόρεμα του Αποσπερίτη και στο χάραμα της μέρας, αλλάζει φόρεμα, ντύνεται με αυτό του Αυγερινού. Διδάγματα πολλά απορρέουν από αυτό το φαινόμενο. Το εκμεταλλεύονται οι Ποιητές για να γράφουν όπως είθισται τα δικά τους!
Φίλε Ηρόδοτε,
Θαυμάσιο και συμβολικό το ποίημα σου.Ένα ουράνιο σώμα, τρία ονόματα σύμβολα της αγάπης, της ομορφιάς και του έρωτα μα και της ελπίδας και του φωτός, το όνειρο κάθε ποιητή για δημιουργία και έμπνευση.
Η μέρα φεύγει, αλλά αφήνει για παρακαταθήκη ένα κεράκι αναμμένο και η βραδιά αρχίζει. Την αυγή η νύχτα φεύγει, επιστρέφει το κεράκι και η μέρα αρχίζει. Ο συμβολισμός είναι υπέροχος και η αρμονία τέλεια.
Καλημέρα Ντίνο,
Ο συμβολισμός ναι μεν είναι υπέροχος αλλά αφήνει πάρα πολλά υπονοούμενα και κρύβει μηνύματα που τουλάχιστον κρίνονται από τους συνήθως αισιόδοξους… ως μη αισιόδοξα! Επειδή εμείς ανήκουμε στην κατηγορία των αισιόδοξων αποφασίζουμε να μην ακολουθούμε και να συμφωνούμε με τον Παγκυπριώτατο γι’ αυτά όλα που μας σερβίρει διότι έχει μια… λόξα άλλο πράμα!
Έχει καιρό να τα πούμε. Μόλις επέστρεψα από την Κύπρο, θα σε πάρω εγώ να μιλήσουμε κατά την Τετάρτη ή Πέμπτη.
Καλημέρα!
Φαίνεται ότι η πανσέληνος (φωτογραφία), σου έδωσε την έμπνευση να γράψεις ένα από τα ωραιότερα ποιήματα σου!
Μπορεί η αιτία να είναι η πανσέληνος, Θανάση! Σε κάθε πανσέληνο θα παίρνω μολύβι και χαρτί. Μαζί με την… λόξα του ποιητή, πιθανόν να βγαίνει ένα εξαίσιο αποτέλεσμα!
Άριστος Κακούτας – Πολιτικός Μηχανικός – Γελοιογράφος στην Εφημερίδα το Ποντίκι – Κύπρος
Σχόλιο στο Facebook – 04 Σεπτεμβρίου 2026
✨✨✨✨✨✨✨✨
Πολύ όμορφο το ποίημα σου φίλε!
Να, που η Λεμεσός αποτελεί πηγή έμπνευσης για ποιητές και όχι μόνο για “γελοιογράφους”.!!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Άριστου Κακούτα
✨✨✨✨✨✨✨✨
Χαίρε Άριστε!
Ένας ποιητής, ένας γελοιογράφος, ένας ζωγράφος, μια σοπράνο κλπ.
Χρειάζεται και το ταλέντο του καθενός κι ας μην γίνεται αποδεκτό από τους ειδήμονες! Αυτοί το ονομάζουν… λόξα😀
Μίμης Σοφοκλέους – Επιστημονικός Διευθυντής, Παττίχειο Δημοτικό Μουσείο Ιστορικό Αρχείο Λεμεσού – Σχόλιο στο WhatsApp
04 Σεπτεμβρίου 2026
*** *** *** ***
Ηρόδοτε, το βρίσκω πολύ χρήσιμο σε τέτοιους πονηρούς καιρούς. Το ποίημα αποτελεί έναν στοχασμό πάνω στην αξία της τέχνης, της ποίησης και του ταλέντου. Παρουσιάζεις τον κάθε δημιουργό ως άνθρωπο ευαίσθητο και διαφορετικό, που δεν γίνεται πάντα κατανοητός από τους πολλούς.
Παράλληλα, αναδεικνύεται η ματαιότητα της δόξας και η προσωρινότητα της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα από συμβολικές εικόνες.
Ξεχωρίζω την ευφυή ποιητική φράση / στίχο: “και μ’ έκανε να φαίνομαι τόσο προσωρινός”.
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Μίμη Σοφοκλέους
*** *** *** ***
Μίμη σε χαιρετώ!
Είμαι πεπεισμένος πως στην πολυσχιδή σου σταδιοδρομία θα συνάντησες πάρα πολλούς “εμπειρογνώμονες” ή όπως αποκαλούνται στη καθομιλουμένη “ξερόλες”. Αυτοί είναι ένα επικίνδυνο είδος στην καθημερινή μας ζωή. Με την εξάπλωση δε, των ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης έγινε αυτό το είδος περαιτέρω επικίνδυνο με την επιθετικότητα να είναι ένα ακόμα γνώρισμα για επιβολή της δικής τους άποψης. Το είδος αυτό των ανθρώπων δεν αποδέχεται εύκολα τον χαρακτηρισμό “ταλέντο” διότι η γνώμη τους για το κάθε τι είναι σωστή και αδιαπραγμάτευτα η επιβεβλημένη.
Πόσες φορές ακούσαμε το… «Και ποιος είναι αυτός που τα γράφει αυτά, εγώ τα ξέρω όλα από γεννησιμιού μου». Και πώς να αντιδράσεις σε αυτή την περίπτωση; Απλά σωπαίνεις.
Όσον αφορά την δική μου περίπτωση, ας μου επιτραπεί ο ταπεινός χαρακτηρισμός στην έκφραση απόψεων και στην συγγραφή, ως απόρροια της ελευθερίας γνώμης του ποιητή! Η άνοδος, η δόξα, ο ξεπεσμός και η πτώση είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Ο Αυγερινός και ο Αποσπερίτης είναι δύο σε ένα! Η μαγευτική Αφροδίτη που μας θυμίζει την αρχή και το τέλος.
Ευχαριστώ για το σχόλιο, είναι σίγουρα μια απάντηση στο αιώνιο ερώτημα “τί εννοεί ο ποιητής;” από κάποιον που ασχολείται χρόνια τώρα με το βιβλίο!