Μπορεί σ’ αυτή μου τη ζωή να αποκτήσω πλούτη,
μπορεί χρυσάφια να βρεθούν εις την ζωή μου τούτη,
μπορεί παλάτια, θησαυρούς κάποτε ν’ αποκτήσω,
μπορεί να γίνω κάτι τι, να μοιάσω με τον Κροίσο!
✨✨✨
Ίσως με ρίμα την ζωή να την καλυτερέψω,
ίσως μεγάλος και τρανός να γίνω, αν πιστέψω
κι ίσως αν τρέξω πιο πολύ τα πάντα να προφτάσω,
το τραίνο που περνά νωρίς ελπίζω να μην χάσω!
✨✨✨
Μπορεί αν είμαι δυνατός, χωρίς υπερβολή,
να γίνω και πολιτικός, να μπω και στη Βουλή,
μαζί με τα ποιήματα, το πνεύμα και την ρίμα
ίσως… μεταθανάτια να αποκτήσω χρήμα!
✨✨✨
Αν φτάσω ίσως και γευτώ νερό απ’ την πηγή,
μπορεί να δουν τα μάτια μου τον ουρανό στη γη
κι αν είναι τόσο εύκολο σηκώνοντας τα χέρια,
να διώξω και τα σύννεφα που κρύβουνε τ’ αστέρια!
✨✨✨
Όλα μου είναι εύκολα, μπορεί να τ’ αποκτήσω,
μπορώ τον Πύργο της Βαβέλ κάποτε να τον κτίσω,
μέσα σε δρόμους σκοτεινούς, μόνος να περπατήσω,
ξυπόλυτος στα χώματα, στ’ αγκάθια να βαδίσω…!
✨✨✨
Μπορεί σ’ αυτή μου τη ζωή να ‘χω ότι θελήσω
μα κάτι μόνο δεν μπορώ ποτέ να αποκτήσω,
αυτό που σαν μια άϋλη μορφή με μαγνητίζει,
που με μαγεύει, μα τραβά και πνεύμα με γεμίζει!
✨✨✨
Τ’ αστέρι! Που ως άνθρωπος έχω το βλέμμα πάνω,
μα να το δω αλλοίμονο, πασχίζω πριν πεθάνω!
Ο Παγκυπριώτατος
Σημείωση: το ποίημα “Μπορεί…!” περιλαμβάνεται στην Ποιητική Συλλογή του Παγκυπριώτατου “Ο καλύτερος!” του 2002.
Μπράβο Ηρόδοτε και αυτό το ποίημα σου για αμέτρητα αστέρια!! Και δεν χρειάζεται να είσαι κροίσος για να γράφεις τόσα ωραία πράγματα! Καλή συνέχεια στα ωραία και πάντα με Υγεία.
Μάκη, από τα πολλά… αστέρια που με βαθμολογείτε, θα ξεπεράσω και την Ρεάλ!
Φίλε Ηρόδοτε,
Ωραιότατο το ποίημα σου όπως πάντα. Μην μετανιώνεις που δεν έγινες Κροίσος, γνωρίζεις κανέναν ποιητή που απέκτησε πλούτη και παλάτια; Ασφαλώς όχι, διότι από τα παλάτια δεν φαίνονται τ´ αστέρια. Όσο για το αστέρι «που ως άνθρωπος έχεις το βλέμμα πάνω» μήπως θα ήταν καλύτερα – μη σε πιάσει και το σβέρκο σου – να κοιτάξεις λίγο τριγύρω σου, ίσως να ‘ναι χειροπιαστό κάπου εκεί κοντά; Άλλωστε οι ποιητές, με τη ρίμα τους, έχουν τη δυνατότητα να κατεβάζουν όσα αστέρια θέλουν!
Ντίνο, τώρα που μου το γράφεις, θα πρέπει να πάω να με κοιτάξει κανένας ορθοπεδικός γιατρός! Έχω προβλήματα με το σβέρκο μου και τη δική σου συμβουλή (“μη σε πιάσει και το σβέρκο σου”) θα την ακολουθήσω. Όσο από αστέρια…, έχω μπερδευτεί. Γέμισε ο τόπος από αστέρες της πολιτικής, σταρς του σινεμά και της τηλεόρασης, στάρλετς και σταρλετίτσες, αστεράκια του Πάσχα, Άστρα του Χριστουγεννιάτικου δέντρου, άστρα της αναρχίας και αστέρια του ποδοσφαίρου. Εγώ είμαι φανατικός με τα αστέρια του Champions League που παίζει και η Άεκ! Όμως, θυμάσαι στο δημοτικό σχολείο που από το ξύλο που τρώγαμε από τους δασκάλους μας βλέπαμε… αστεράκια;
Στα σοβαρά τώρα, έχεις μεγάλο δίκιο που τονίζεις πως οι ποιητές με τα ποιήματα τους έχουν την δυνατότητα να κατεβάζουν τα άστρα κάτω στη γη. Το ίδιο κάνω κι εγώ! Γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;
Ρόη Τσέτση – Σχόλιο στο Viber
22 Σεπτεμβρίου 2026
****************
Πάρα πολύ ωραίο και θα έλεγα πολύ συμβολικό!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο της Ρόης Τσέτση
****************
Ευχαριστώ για το σχόλιο Ρόη! Τελικά μήπως έχεις γείτονα…. ποιητή;
Aristos Cacoutas – Σχόλιο στο Facebook
21 Σεπτεμβρίου 2026
******************
Φίλε Ηρόδοτε,
πες στον Παγκυπριώτατο ότι αν γινόταν Κροίσος θα είχε μεγάλες πιθανότητες να εμπλακεί στα διοικητικά της ομάδας του και να καταλήξει ο… μπατήρης ο Λουκάς!
Απάντηση του Παγκυπριώτατου στο σχόλιο του Aristos Cacoutas
****************
Αμάν Άριστε, δεν το σκέφτηκα! Τηλεφωνώ αμέσως του Κίρζη να είναι έτοιμος!
Πολύ ωραίο φίλε, όπως πάντα το ποίημα σου.
Εξαίρετη η ομοιοκαταληξία και το μήνυμα του. Τελικά όμως αυτό που δεν μπορούμε και ψάχνουμε σε όλη μας τη ζωή να το βρούμε, δεν είναι ένα αστέρι στον ουρανό! Ψάχνουμε σε λάθος μέρος. Ας ψάξουμε και μέσα μας, δίπλα μας. Ίσως εδώ κοντά μας, μέσα μας το έχουμε και εμείς απλά κοιτάμε… ψηλά, μακριά!!
Τελικά Κωστάκη, μήπως ο ουρανός δεν είναι στα ψηλά αλλά είναι γύρω μας;
Υπέροχο 🫶 και αληθινό…, ρεαλιστικό και τόσο επίκαιρο!
Τι να απαντήσω στο σχόλιο σου Demi?
Ευχαριστώ πολύ!!!
Καλημέρα. Πολύ ωραίο το ποίημα σου για μια ακόμη φορά! “Αστεράτο”!!!
Ελπίζω ο καθένας μας να μπορέσει να καταφέρει να πραγματοποιήσει, αν όχι όλα, κάποια απ’ τα όνειρα του σ’ αυτή την ζωή, που είναι μία διαρκής δοκιμασία για όλους μας.
Θανάση, μου άρεσε πολύ ο χαρακτηρισμός “Αστεράτο”! Κάτι σαν το Champions League ας πούμε!